ผมเป็นคนนึงที่วันๆ ใช้ระยะเวลากับคอมพิวเตอร์ในแต่ละวันนับว่าไม่ต่ำกว่า 10 ชั่วโมง สิ่งที่ตามมาคืออาการเมื่อยล้าของสายตาที่อาจเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา วันนี้ผมไปเจอเคล็ดลับนึงที่น่าสนใจเกี่ยวกับการถนอมสายตาด้วยกฎง่ายๆ คือ 20-20-20 เอาเป็นว่าไปดูกันดีกว่า

หมายความว่าเราควรพักเมื่อใช้งานคอมพิวเตอร์ทุกๆ 20 นาทีโดยการมองไปข้างนอกบ้างเป็นระยะเวลา 20 วินาทีและมองสิ่งที่ห่างออกไป 20 ฟุต (6 เมตร) วิธีนี้เป็นวิธีที่จำง่ายและน่าเอาไปปฏิบัติตามเพื่อสุขภาพสายตาที่ดีของทุกๆ ท่าน (ของผมสายตาสั้นพุ่งไป 250 แล้ววว)

Source: Lifehacker

ถ้าคุณนึกไม่ออกว่าการซื้อแผ่นรองเมาส์ราคาเป็นพันจะมีอะไรที่คุ้มค่าต่อเงินที่เสียไปบ้าง โปรดดูนี่เป็นตัวอย่างเพราะนี่คือแผ่นรองเมาส์ Fierce Teflon ที่ดูจากชื่อก็น่าจะรู้ว่ามันทำจากเทฟลอน หากที่บ้านคุณขาดอุปกรณ์ทำอาหารก็อาจจะเอาเจ้านี่ไปแก้ขัดก่อนได้ชั่วคราว อย่างน้อยก็ทอดไข่ดาวได้ ซึ่งสามารถให้ความร้อนแก่อาหารของคุณได้อย่างทั่วถึงทุกอณู

ราคาของแผ่นรองเมาส์ตัวนี้อยู่ที่ 29.99 ตีเป็นเงินไทยก็เกือบๆ พันนึงพอดี ส่วนใครจะเอาไปลองก็ไม่ว่ากัน ส่วน Razer eXactMat ที่ผมใช้อยู่กว่าจะปลดประจำการก็อีกนานน คงไม่ขอลองแน่นอนครับ 555

Source: Gizmodo

Nintendo นอกจากจะเป็นบริษัที่ทำทั้งเกมและฮาร์ดแวร์ที่เราต่างรู้จักกันอย่างดีแล้ว บริษัทนี้มีประวัติที่ยาวนานนับร้อยปี สมัยก่อนที่ Nintendo จะมาทำเครื่องคอนโซลกับมือถือเหมือนดั่งปัจจุบันก็เคยเป็นบริษัทขายของเล่นประเภทการ์ดเกมมาก่อน วันนี้มีของแปลกอีกชิ้นที่เป็นของเก่ามากๆ ของบริษัทนี้ออกมาประมูลอีกแล้ว นั่นคือเครื่อง Love Tester หรือเครื่องจับรัก (อันนี้ผมคิดเอง)

เครื่องนี้ถูกออกแบบโดย Gunpei Yokoi ซึ่งหลายคนอาจไม่คุ้นชื่อนี้ แต่ถ้าเอ่ยถึง Game & Watch, Game Boy, Metroid คงนึกออกกันไม่ยากนัก เพราะผู้ชายคนนี้คือผู้ให้กำเนิดสิ่งที่บอกมาข้างต้นนั่นเอง เจ้าเครื่องจับรักนี้ออกมาครั้งแรกในปี 1969 หรือเมื่อเกือบ 40 ปีที่แล้วโดยเป็นเครื่องที่ใช้วัดว่าคู่รักมีความรักให้ต่อกันมากแค่ไหนโดยใช้อุปกรณ์เหมือนลูกตุ้มสองข้างใช้จับคนละด้านเพื่อวัดชีพจร ทำงานคล้ายเครื่องจับเท็จนั่นละแต่เป็นมุมมองกลับกัน โดยเครื่องมันจะรายงานผลผ่านสเกลเข็มบนหน้าปัด งานนี้ใครรักจริงหรือโกหกก็ได้รู้กันไปเลย

เครื่องนี้ถูกเอาออกมาผลิตขายใหม่อีกครั้งในราคา $55 ตีเป็นเงินไทยก็ประมาณ 1,700 บาท ใครสนใจก็ไปหาสั่งซื้อกันได้นะ

Source: Kotaku

Images: HandheldMuseum

Source: Gizmodo

iPad อุปกรณ์ที่ปัจจุบันอาจจะคู่ใจใครหลายๆ คนไปแล้ว และแน่นอนว่าอยากจะนำมันไปใช้งานในทุกๆ สถานที่เท่าที่จะเป็นไปได้ แต่ในความเป็นจริงบางทีมันก็ไปไม่ค่อยจะรอดในหลายๆ สถานการณ์เนื่องจากไม่รู้จะเอามันไปวางไว้ที่ไหนดี ปัญหาเหล่านี้จะหมดไปด้วยเทป Velcro หรือบ้านเราก็เรียกกันติดปากว่าเทปตีนตุ๊กแกที่หนึบๆ นั่นละ แค่เอามันมาแปะให้ถูกที่เท่านี้ก็สบาย จะเอาไปไว้ที่ไหนก็ได้ไม่มีหลุด

ไอเดียดีไม่ใช่น้อย แต่หากเทปหลุดกลางทางก็เตรียมเศร้ากันได้เลย :p

ใครจะไปรู้ว่าบริการ microblogging ที่หลายคนคิดว่าไม่มีค่อยจะสาระอะไรเท่าไหร่นักอย่าง Twitter กลับช่วยชีวิตของ DJ เพลงแอนิเมะอย่าง DJ Kasho ไว้ได้อย่างหวุดหวิด เมื่อ Kasho ไปเข้าห้องน้ำในตึก Yodobashi Camera ชั้นที่ 3 ในย่านอากิฮาบาระ แต่เมื่อเสร็จกิจแล้วดันลืมดูว่าไม่มีกระดาษชำระเสียนั่น

ถ้าเป็นเราๆ อาจจะหาวิธีอื่นที่ไม่สามารถอธิบายได้ในที่นี้ช่วยแก้ปัญหาไปแล้ว แต่ Kasho กลับใช้วิธีการ tweet ส่งไปให้ผู้อื่นรับทราบจนในสุดท้ายยี่สิบนาทีต่อมาเขาก็ได้กระดาษชำระเช็ดก้นสมใจอยาก นับว่าช่วยชีวิตไว้ได้อย่างหวุดหวิดเลยทีเดียว

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ตอนหน้าสิ่วหน้าขวาน อย่างน้อยก็ควรจะเช็คกระดาษชำระ หรือไม่ก็น้ำในชักโครกเสียหน่อย จะได้ไม่เป็นปัญหาแบบนี้

Source: Kotaku
Image: Flickr

สิ่งที่น่าสนใจของเรือลำนี้ที่เปิดเผยออกมาคือมีระบบป้องกันขีปนาวุธ (จะเอาไปทำไมวะเนี่ย) กระจกกันกระสุนทั้งลำ และเทคโนโลยีที่ถูกกล่าวขานกันทั่วไปคือระบบป้องกันเหล่าปาปารัสซี่ หลักการคือค้นหากล้องที่ใช้ CCD และจะส่งเลเซอร์เพื่อไปทำลายไม่ให้สามารถเก็บภาพได้ เท่านี้เสี่ยหมีก็สามารถอยู่บนเรือได้อย่างสบายใจและป้องกันการแอบถ่ายได้อีกต่างหาก แบบนี้ผมเปลี่ยนเป็นกล้องฟิล์มก็คงจะไม่เป็นไรซินะ

Source: Gizmodo

ผมเองก็เพิ่งเห็นว่ามีร้านนี้ด้วย พอดีไปเหลือบเห็นบนเว็บ Engadget ว่ามีร้านอาหารที่มีเด็กเสิร์ฟเป็นหุ่นยนต์นึกว่าจะต้องไปถึงญี่ปุ่น ที่ไหนได้อยู่ในเมืองไทยแถวๆ พระราม 3 นี่เอง เป็นบุฟเฟต์อาหารญี่ปุ่นดูน่าสนใจทีเดียวครับ ราคาช่วงเริ่มต้นหัวละ 299 บาท เด่นที่สุดก็คงไม่แพ้หุ่นยนต์ที่เจ้าของร้านลงทุนสั่งมาจากญี่ปุ่นเลยทีเดียว เห็นทีว่างๆ ต้องลองไปทานสักทีแล้วละ